alistair overeem

Heavyweights maken niet meer de dienst uit

Een tijd lang was je als zwaargewicht de “baddest man on the planet”. Dat geldt niet alleen voor MMA, maar ook voor andere vechtsporten als boksen en kickboksen. Waarom zouden er immers anders uberhaupt gewichtsklassen zijn? Heavyweights zijn de grootste en zwaarste vechters en een grotere en zwaardere vechter verslaat altijd een kleinere vechter met gelijkwaardige vaardigheden, is de gangbare gedachte.

Hoe groter hoe beter
Dat geldt ook in bepaalde mate voor populariteit. Een gemiddeld iemand zal veelal zwaargewichten opnoemen als je hem of haar naar vechters in een bepaalde sport vraagt.

Boksen: Mike Tyson, Lennox Lewis, de Klitschko’s. Gennady Golovkin, Canelo Alvarez? Not so much. Mayweather is de uitzondering natuurlijk.

Mike-Tyson
De gemiddelde persoon weet Mike Tyson wel bij de naam te noemen

Kickboksen: Ernesto Hoost, Peter Aerts, Sem Schilt, Remy Bonjasky en nu Rico Verhoeven. Als je de namen Andy Souwer en Albert Kraus wil horen dan zal je dat van Jan-met-de-Pet niet te horen krijgen. Van een purist des te meer.

MMA, net zo goed: Alistair Overeem, Fedor Emelianenko, Mirko Cro Cop, Stefan Struve, Cain Velasquez en vele anderen zijn letterlijk de “grote namen”.

Remy-Bonjasky
Ook Remy Bonjasky is voor de non-vechtfan een bekend gezicht

Maar er vindt de laatste jaren een schifting hierin plaats, of althans zo lijkt het. Klopt dit nog wel? Zijn de heavyweights nog wel het absolute summum in de vechtsport?

Zwijgen is zilver, praten is goud
Waarschijnlijk niet. Want waar is nu de meeste belangstelling voor? Er wordt wel eens geroepen: “styles makes fights”. Dat is absoluut waar en kan zowel sportief als commercieel gezien een gevecht aantrekkelijk maken. Een kickbokser zonder takedown defense tegen een worstelaar brengt meer spanning met zich mee dan twee vechters die op alle gebieden min of meer gelijkwaardig zijn.

Maar dat verkoopt geen kaartjes en genereert geen intrige. Om dat te kunnen analyseren moeten we een paar jaar terug gaan.

Toen had de UFC namelijk Chael Sonnen in de gelederen. Sonnen is altijd een middelmatige vechter geweest, een “journeyman” zoals de Amerikanen het zouden zeggen. Maar in de nadagen van zijn UFC carriere kwam hij erachter dat hij door te praten, kansen voor zichzelf kon creeren. Dat heeft hij ook gedaan getuige zijn fights tegen legendes Anderson Silva en Jon Jones. Tegen Anderson Silva won hij zelfs bijna toen hij op zijn sportieve piek was en boven zijn eigen kunnen vocht. Maar dat heeft niets te maken met waarom hij tegenover deze grootheden in de Octagon stond. Wat dan wel: zijn mond.

chael_sonnen_interview
Chael kan ouwehoeren als de beste

Chael kan namelijk een verhaal creeeren en een gevecht verkopen. Het maakt niet uit waar je op de ranking-ladder staat: als je mensen geinteresseerd krijgt in het verhaal, het menselijke aspect van het gevecht, dan gaan ze kijken. The Ultimate Fighter is daar een heel goed voorbeeld van. Het feit dat seizoenen met heavyweights zeker niet het meest bekeken worden zegt genoeg. Chael Sonnen zelf: een middleweight.

Van groot naar klein
Nóg een voorbeeld, misschien wel het ultieme voorbeeld, van het feit dat heavyweights niet meer de dienst uitmaken, is natuurlijk Conor McGregor. Ja, hij is een hele goede vechter en misschien wel één van de beste featherweights in de geschiedenis. Verre van een heavyweight dus. Maar is dat waar je aan denkt als je aan Conor denkt? Nee: het is zijn vermogen om gevechten te verkopen. Niet voor niets keken er miljoenen naar zijn World Tour met Floyd Mayweather, uberhaupt nog vóór het boksgevecht waar hij zich – wederom – in gepraat heeft.

Conor McGregor Floyd Mayweather
Conor is op zijn best als hij praat

Dus wat maakt nou eigenlijk echt een gevecht? Wat zorgt ervoor dat jij – een vechtsportfan – , maar vooral ook de gemiddelde persoon naar een gevecht gaat kijken? “Styles make fights”, zeker, en heavyweights brengen vaak spektakel. Maar het verhaal eromheen, de good guy tegen de bad guy, is de reden waarom mensen afstemmen op gevechten. Wellicht is de volgende uitspraak wel het beste op zijn plaats:

“Stories make fights”

Wat vind jij?

 

Photo Credit: Esther Lin / MMAfighting.com

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.