UFC Fight Night 115 – of UFC Rotterdam in de Nederlandse volksmond, zit er alweer op. Het tweede UFC event in Nederland is in de boeken en werd ge-headlined door Stefan Struve. Hieronder vind je de volledige uitslagen van UFC Rotterdam en een uitgebreid verslag van de main card.
UFC Rotterdam – Compleet verslag
Net als in 2016 in mei, was de sfeer in Rotterdam Ahoy al vóór de undercard uitstekend. De faciliteiten, beveiliging en gehele entourage waren weer uitstekend geregeld en op basis hiervan alleen al hoop je dat het begrip “UFC in Nederland” een jaarlijks terugkerind item gaat worden.
De undercard zelf was ook zeer vermakelijk. Het merendeel van de partijen eindigde voortijdig en het publiek kon het spektakel waarderen. Nieuwkomers als Thibault Gouti lieten goed werk zien en up-and-comers als Mairbek Taisumov en Michel Prazeres lieten respectievelijk met een spectaculaire KO en indrukwekkende submission het publiek opveren.
Een mooie opmaat naar de main card dus en ook één met zeer weinig onderbreking, wat de sfeer ten goede kwam. Daarna was het tijd van de main card. Een volledig verslag hiervan lees je hieronder. Pas dus op als je UFC Rotterdam opgenomen hebt en nog moet kijken:
SPOILERS
Verdediging laat Stefan Struve in de steek
Stefan Struve is een vechter met enorm potentieel waarvan – letterlijk en figuurlijk – de sky de limit blijkt. Toch heeft hij zo nu en dan moeite met zijn enorme lijf en zorgt dat soms voor problemen. In het Engels heet Struve “hittable” omdat hij vaak zijn handen omlaag houdt en ook in de pocket “lang” probeert te vechten. Tegen kleinere tegenstanders is dat een minder groot probleem – Ja, Struve loopt wel eens tegen een klap op maar vaak is dat aan het einde van de stoot. Resultaat is dat de impact een stuk minder groot is dan dat het eruit ziet en dat stelt Struve in staat om er een te vangen om er een te geven. En dat laatste kan hij goed.
Tegen langere tegenstanders wordt dat al gauw wel een probleem. En laat Alexander “Drago” Volkov nou net – ondanks dat in de statistieken het verschil groter werd gemaakt – ongeveer even groot zijn als Stefan Struve. Daarnaast is Volkov een iets lichtere vechter op zijn voeten en leek hij vooraf iets meer snelheid en cardio te hebben, zaken waar Struve wel eens mee worstelt als een gevecht de latere rondes ziet.
Dat waren precies de attributen waar Volkov maximaal gebruik van maakte. De heavyweight up-and-comer, die zelf tegen meer gedrongen tegenstanders ook wel eens met zijn lengte worstelt, was hier als iets kleinere man duidelijk in het voordeel.
Hoewel Struve ook succesvol was in periode dat hij afstand kon houden en zijn reach kon benutten, onder andere met harde knieen, was het veelal “Drago” die het tempo dicteerde. Meestal overbrugde hij de afstand met gemak en zijn aanvallen waren vloeiender en sneller. Dat is ook duidelijk in de statistieken te zien: Volkov landde maar liefst 94(!) trappen en stoten meer dan onze landgenoot Struve. Dat is veel in de heavyweight divisie en dat eiste uiteindelijk zijn tol: Struve ging neer in de derde ronde en Volkov wint op (T)KO.
Volkov beklimt hiermee de heavyweight ladder en heeft nu 5 wins op rij in de heavyweight divisie. Dat is uberhaupt indrukwekkend maar in de heavyweight divisie des te meer: één klap en het kan over zijn. Zijn overwinning dankt Volkov aan zijn training: verrassend genoeg kreeg hij tijdens zijn trainingskamp hulp van niemand minder dan meervoudig K-1 kampioen en MMA veteraan Semmy “Hightower” Schilt. Dat heeft geholpen getuige het feit dat “Drago” aangaf dat “trainen tegen Schilt veel moeilijker was dan vechten tegen Struve”. Wellicht een tikkeltje overdreven, maar dat trainen tegen de 2.10 meter lange Schilt heeft geholpen zal geen grote verrassing zijn.
Bahadurzada wint na enige tegenslag
“Onze” Siyar Bahadurzada is nog altijd een veelbelovende UFC vechter maar heeft het momentum niet aan zijn zijde: in de afgelopen 4 jaar heeft hij slechts 4 keer gevochten. Hij had dus wat te bewijzen in Ahoy tegen Rob Wilkinson en deed dat ook op spectaculaire wijze.
Wilkinson gebruikte in de eerste ronde zijn lengtevoordeel nog goed en drukte Siyar hiermee in zijn achteruit. Met clinchwerk en goede “head fighting” wist hij Bahadurzada tegen de fence te drukken en even leek het erop dat de relatief onbekende “Razor” Rob uit Australie de Afghaanse Nederlander onder de duim had.
Niets bleek echter minder waar. Gedurende de eerste ronde nam Siyar het initiatief over en met name tegen de Octagon aan liet hij zijn power punches voelen aan Wilkinson. Wilkson had initieel nog succes met takedowns – waar Siyar overigens makkelijk van opstond – maar in de tweede ronde ging dat niet meer gebeuren.
Bahadurzada drukte de Ozzie in zijn achteruit en de druk werd te veel: Wilkinson moest tegen de cage aan capituleren in de tweede ronde en Bahadurza wint op (T)KO.
Reneau overkomt tegenslag, wint alsnog
Eigenlijk had de Nederlandse Germaine de Randamie tegenover Marion Reneau moeten staan gisterenavond. Een handblessure besloot anders en Talita Bernardo viel op korte termijn in.
Korte voorbereidingstijd en Reneau is een geharde veteraan: kat in het bakkie zou je zeggen. Zoals wel vaker echter in dergelijke situaties – hallo Conor McGregor versus Nate Diaz 1 – liep het anders.
Bernardo bleek een taaie tegenstander en niet onder de indruk van de stand-up druk die Renau uitoefende. Met name op de grond bleek ze een geduchte tegenstander en hoewel Reneau bleef scoren – in een overigens vrij passief gevecht – bleef ze “game”.
Echter bleek al snel – zichtbaar na de eerste ronde – de cardiotank leeg bij Bernardo en dat buitte Reneau uit: in de derde ronde maakte ze het af met stoten op de grond en Bernardo had geen keuze dan de “loss” te accepteren. Renau met de TKO overwinning dus in ronde 3.
Leon Edwards doet net genoeg tegen Ryan Barberena
Ryan Barberena is jong en vooral bekend door zijn onverwachte overwinning op Sage Northcutt – ook een jonge up and comer. Edwards is ook nog jong maar heeft iets meer ervaring – hij vocht onder andere op de undercard van UFC Rotterdam 2016 – en is fysiek iets imposanter.
Dat laatste gaf uiteindelijk ook de doorslag. Edwards scoorde met name met takedowns en dreigde langdurig met een rear-naked choke op de grond. Die hield hij iets te lang vast en Barberena bood goed weerstand en viel niet ten prooi aan de submission. Hij kreeg Edwards zelfs even naar de grond met een sneaky stoot maar kon dat niet voldoende uitnutten.
In één van de weinige wat minder spectaculaire gevechten hield Edwards de controle – met name op de grond – en trok hiermee de decision naar zich toe.
Tot slot
En dat was de main card van UFC Rotterdam! Wederom een zeer geslaagde UFC card op Nederlandse bodem waarbij de partijen en alles eromheen van top kwaliteit waren. Het moet gek lopen moet er niet ook in 2018 een UFC card in Nederland gaan plaatsvinden.
UFC: hopelijk weer tot volgend jaar in Nederland!
Volledige uitslagen UFC Fight Night Rotterdam
Main card:
Alexander Volkov wint door KO van Stefan Struve in ronde 3
Siyar Bahadurzada wint door KO van Rob Wilkinson in ronde 2
Marion Renau wint door TKO van Talita Bernardo in ronde 3
Leon Edwards wint door decision van Ryan Barberena
Undercard / Pre-lims:
Thibault Gouti wint door TKO van Andrew Holbrook in ronde 1
Abdul-Kerim Edilov wint door TKO van Bojan Mihajlovic in ronde 2
Zabit Magomedshapirov wint door Submission van Mike Santiago in ronde 2
Aleksander Rakic wint door decision van Francimar Barroso
Rustam Khabilov wint door decision van Desmond Green
Michel Prazeres wint door submission van Mads Burnell in ronde 3
Mairbek Taisumov wint door KO van Felipe Silva in ronde 1
Darren Till wint door decision van Bojan Velickovic
