Met het aftellen naar The Money Fight aanstaande zaterdag zwelt de reuring rond de bokspartij tussen Conor McGregor en Floyd Mayweather weer aan. We hebben de “World Tour” gehad, het gedoe rond trainingspartner van Conor Paulie Malignaggi, de vreemde reclames waar Conor in zit, de handschoenen affaire en ga zo maar door.
Wat vooral hierin opvalt is dat het veelal over Conor McGregor gaat. The Notorious bepaalt en domineert en doet dat al vóór het gevecht. Of eigenlijk is “buiten het gevecht” beter gezegd, want het maakt niet uit wat er op sportief gebied gaat gebeuren.
Conor McGregor komt namelijk sowieso als winnaar uit de bus. Het feit dat hij zich in een boks partij met Mayweather heeft weten te lullen is daar bewijs van. Want dat Floyd Mayweather beter kan boksen is evident. Daar doet de zelfmarketing en arrogante pre-fight promotie van Conor niks aan af. In de vechtsport kan alles gebeuren maar het moet raar lopen wil Conor McGregor, met al zijn MMA skills maar nul bokservaring, van Floyd Mayweather – pound for pound waarschijnlijk de beste ooit – winnen. Dat zie je ook terug aan de winst die je krijgt als je op Conor wed bij de wedkantoren: die is enorm en dat is simpelweg vanwege de kleine kans op winst voor McGregor.
Maar dat is niet van belang. Sportief gezien is het namelijk win-win voor Conor. Wint hij, dan doet hij (weer) het onmogelijke. Bij verlies is het de verwachte uitkomst en is het niks minder dan wat van Floyd verwacht wordt – ook al is hij meer dan 10 jaar ouder, kleiner en lichter.
Financieel gezien geldt hetzelfde. Het is zeer waarschijnlijk dat Conor op basis van UFC verdiensten alleen al “binnen” is, maar dat wordt nu nog even met factor 100 uitvergroot. Met een geprojecteerde beloning van 100 miljoen dollar zal hij de rest van zijn leven geen poot meer hoeven uitsteken.
Op gebied van zelfpromotie en marketing kent The Money Fight ook enkel positieve uitkomsten voor McGregor. Al verliest hij kansloos in de eerste ronde, hij heeft hierna nog steeds opties in de bokswereld. Gezien de ruzie met Paulie Malignaggi en het feit dat hij hem ogenschijnlijk al de baas kon in een (deel van) een sparringsessie, staat dat “verhaal” al klaar. In het MMA heeft hij natuurlijk zijn lightweight belt nog die hij vroeg of laat zal moeten verdedigen.
Sportief, financieel en promotietechnisch dus een droomscenario voor McGregor. De matchmaking slaat hier helemaal nergens op en op boksgebied verdient Conor het niet om in de buurt van Floyd Mayweather te komen.
Maar het feit dat het gebeurt is misschien wel het grootste verhaal in de vechtsport ooit. Zaterdag gaan we zien of het onmogelijke wederom kan gebeuren.
